H – Articles Magazine

  ΕΠΙΚΑΙΡΑ 4 / 10 /2012

Η ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ, CLAUDE BARTOLONE
Παρίσι Tης ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ www.ira-feloukatzi.fr

Τις ελπίδες για αλλαγή πολιτικής με την εφαρμογή μέτρων ανάκαμψης και κοινωνικής δικαιοσύνης που εξέφρασαν οι Γάλλοι στις προεδρικές και στις βουλευτικές εκλογές, επισκιάζουν τώρα οι δυσοίωνες προοπτικές που συνεπάγεται η αναγκαστική επιβολή λιτότητας και στη Γαλλία. Η «περίοδος χάριτος» έληξε τέσσερις μήνες μόνο μετά την εκλογή του Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος υφίσταται σήμερα οδυνηρά τις επιπτώσεις συσσωρευμένων κοινωνικών προβλημάτων και κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητάς του.
Αμέσως μετά την αλλαγή εξουσίας έχουν βγει στην επιφάνεια προβλήματα που παρέμεναν σε εκκρεμότητα κατά την προεκλογική περίοδο, όπως η αποβιομηχανοποίηση και η αύξηση της ανεργίας. Ο αριθμός των ανέργων ξεπέρασε τα 3 εκατομμύρια. Μπαίνουν τώρα σε εφαρμογή σχέδια κοινωνικής αναδιάρθρωσης από μεγάλες εταιρίες, με συνέπεια μαζικές απολύσεις. Η απουσία ανάπτυξης, η επιβράδυνση της κατανάλωσης επιβεβαιώνονται από το Εθνικό Ινστιτούτο στατιστικών.
Οι επιπτώσεις της κρίσης στην Ευρώπη ανησυχούν τους Γάλλους, που έχουν καταληφθεί από ευροσκεπτικισμό. 67% θεωρούν ότι η Ε.Ε. κινείται σε λάθος κατεύθυνση. 76% θεωρεί ότι δεν ενεργεί αποτελεσματικά για τον περιορισμό των επιπτώσεων της κρίσης. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου IFOP το ποσοστό των δυσαρεστημένων από την πολιτική του Ολάντ ανέρχεται στο 56%.
Τα άσχημα αυτά νέα συμπίπτουν με μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία. Τις επίμαχες συζητήσεις στο Κοινοβούλιο για τον προϋπολογισμό του 2013 και την ψήφιση του Δημοσιονομικού Συμφώνου. Στην αριστερή πτέρυγα της πλειοψηφίας, στους πράσινους και στη δεξιά εκφράζονται κριτικές για «μεταστροφή» του Γάλλου Προέδρου, εφόσον πριν εκλέγει είχε ανακοινώσει ότι δεν θα διαπραγματευτεί το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, ενώ αποδέχτηκε τελικά μόνο μια προσθήκη για την ανάπτυξη.
Ο Φρανσουά Ολάντ δήλωσε ότι η αύξηση της ανεργίας και τα σχέδια κοινωνικής αναδιάρθρωσης είναι κληρονομιά της θητείας του Σαρκοζί. Εκπρόσωποι της σοσιαλιστικής κοινοβουλευτικής ομάδας, υποστηρίζουν ότι «ο θετικός απολογισμός της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου, επιτρέπει τώρα την υιοθέτηση του Eυρωπαϊκού Δημοσιονομικού Συμφώνου και επισημαίνουν τις προόδους που έχουν σημειωθεί: προσθήκη του πακέτου για την ανάπτυξη, ρύθμιση των χρηματαγορών, φορολόγηση των οικονομικών δοσοληψιών, κινητοποίηση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων, διεύρυνση του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, διασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας. Τονίζουν επίσης ότι θα αντικατασταθεί με έναν απλό «οργανικό νόμο», ο καταπιεστικός ελεγκτικός μηχανισμός του «Χρυσού Κανόνα» που είχε υιοθετήσει ο Σαρκοζί.
Mε πρωτοβουλία του «Μετώπου της Αριστεράς» και συμμετοχή της Κομουνιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, των συνδικάτων, 60 οργανώσεων και 80.000 ατόμων, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή διαδήλωση με σύνθημα «Για μια αλληλέγγυα Ευρώπη όχι στο σύμφωνο της λιτότητας». Οι οικολόγοι λένε «όχι» στο Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Σύμφωνο, το οποίο αναμένεται να ψηφιστεί κυρίως από τους σοσιαλιστές και από αρκετούς βουλευτές της δεξιάς, οι οποίοι δηλώνουν ότι «πρόκειται για ένα «νόμο που εκπόνησε ο Σαρκοζί», οπότε θα τον υποστηρίξουν. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου BVA 64% των Γάλλων θα ψήφιζαν υπέρ του Ευρωπαϊκού Δημοσιονομικού Συμφώνου σε δημοψήφισμα έναντι 36% που θα το απέρριπταν.
Παραμονές της ψηφοφορίας για τον προϋπολογισμό οι αναλυτές των ΜΜΕ έδωσαν έμφαση στην «ιστορική προσπάθεια της κυβέρνησης» για την επίτευξη του στόχου εξοικονόμησης 30 δισεκατομμυρίων ευρώ με «άνευ προηγουμένου αυξήσεις της φορολογίας και περικοπές δαπανών», προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα στο 3% του ΑΕΠ. Το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων θα προέλθει από υψηλή φορολογία των εύπορων τάξεων, υψηλών εισοδημάτων και μεγάλων επιχειρήσεων. Θα εφαρμοστούν επίσης αυστηρά μέτρα περιορισμού εξόδων στο δημόσιο. Η κυβέρνηση τηρεί την υπόσχεση της για «κοινωνική δικαιοσύνη», απαλλάσσοντας από πρόσθετες επιβαρύνσεις τις μικρομεσαίες τάξεις και επιχειρήσεις, νοικοκυριά, μισθωτούς, συνταξιούχους.
ο Πρόεδρος της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης Κλώντ Μπαρτολόν παρουσίασε σε συνέντευξη του προς τους εκπροσώπους του Κοινοβουλευτικού τύπου την πολιτική εκσυγχρονισμού των κοινοβουλευτικών θεσμών, το πάγωμα των αποδοχών βουλευτών και μείωση (-10%) των εξόδων τους και στην αντιμετώπιση της κρίσης από την Ε.Έ. Απαντώντας σε ερωτήσεις μας για τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ, επεσήμανε ειδικότερα την ανάγκη προώθησης της κοινωνικής Ευρώπης.
- Η λιτότητα πού επιβάλλεται σήμερα στους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλήττει την ευρωπαϊκή ιδέα ενός κοινωνικού κράτους; Πως μπορεί να αντιμετωπισθεί η κρίση που μαστίζει τις ευρωπαϊκές χώρες του νότου;
- Πρέπει πρώτα απ΄όλα να υπενθυμίσουμε ότι η Ευρώπη δεν οικοδομήθηκε για την ικανοποίηση των οικονομολόγων – λογιστών. Οικοδομήθηκε για τους λαούς και για το σεβασμό ενός ορισμένου αριθμού κανόνων. Η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι μόνο μια Ευρώπή της λιτότητας. Πρέπει να είναι επίσης αυτή της επανεκκίνησης της οικονομίας, της ανάπτυξης και της αλληλεγγύης. Υπογραμμίζω ότι οφείλουμε να κάνουμε να εξελιχθεί όλη η Ευρώπη, όποίες κι αν είναι οι δυσκολίες που μπορούμε να γνωρίζουμε καμιά φορά για να περάσουμε έναν αριθμό από μηνύματα. Σχετικά με την ψηφοφορία της Ευρωπαϊκής Συνθήκης, εκτιμώ ότι η εκλογή του νέου Γάλλου Προέδρου έκανε να μετακινηθούν οι θέσεις και οι απόψεις. Όταν είμαι στη Γαλλία, στην Εθνοσυνέλευση, βλέπω τον σκεπτικισμό που εκφράζεται. Διαφορετική εικόνα υπάρχει στο εξωτερικό. Στη σύνοδο των Προέδρων των Κοινοβουλίων του G8 στην οποία συμμετείχα, διαπίστωσα ότι το σύνολο των εταίρων μας αναγνωρίζουν πόσο συνέβαλε η εκλογή του Φρανσουά Ολάντ στις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
- Βαδίζουμε προς μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων; Που οδηγεί την Ευρώπη η λιτότητα;
- Πιστεύω ότι θα ήταν ένα λάθος, οικονομικό και φιλοσοφικό να πούμε ότι αφήνουμε να παρεκκλίνουν οι νότιες χώρες της Ευρώπης που αντιμετωπίζουν εξαιρετικές δυσκολίες, ενώ χώρες πού δεν βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση θα επεδίωκαν ανασύνταξη σε ομάδα «υπεύθυνων χωρών». Το στοίχημα οικοδόμησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολιτικό και κοινωνικό. Πιστεύω ότι είναι αναγκαίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κάνει προτάσεις και να μην εμμένει μόνο σε μαθηματικά κριτήρια με στόχο τη μείωση του ελλείμματος στο 3%. Αυτό είναι ένα θέμα που μάς απασχολεί. Θεωρώ ότι αν μεμονωμένα χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, ίσως και η Ιταλία, εκφράζονταν επάνω σ΄αυτή την ιδέα λέγοντας «δεν μπορώ να σεβαστώ τον δημοσιονομικό κανόνα», θα πλήρωναν άμεσα το τίμημα σε επίπεδο τόκων του χρέους. Γι αυτό ελπίζω ότι θα υπάρξει ολοένα περισσότερο, κυρίως από την πλευρά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ένας ουσιαστικός κοινοβουλευτικός μας διάλογος. Για να εξηγήσουμε – όπως είχα την ευκαιρία να το πω στην Κριστίν Λαγκάρντ – ότι πρέπει να προσέξουμε τα αριθμητικά στοιχεία, άλλά πρέπει επίσης να προσέξουμε και το θέμα της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων.
Ο Κλώντ Μπαρτολόν εκτιμά το στόχο μείωσης των ελλειμμάτων στο 3% «ανέφικτο». Τονίζει όμως, «κανείς δεν θέλει να γίνει «το μαύρο πρόβατο», γι’ αυτό θεωρώ αναγκαίο να υπάρξει μια συλλογική πίεση προς την Επιτροπή, ώστε να καταλάβει ότι ένας μαθηματικός κανόνας δεν πρέπει να συγχέεται με τους στόχους. Πιστεύω προσωπικά ότι είναι ευθύνη της Επιτροπής να αποφύγει να δώσει την εικόνα πως οι πολιτικοί ιθύνοντες εμμένουν μόνο στην ιδέα της λιτότητας. Να δείξει ότι προσπαθούν να λάβουν υπόψιν μια οδυνηρή κατάσταση,το ότι η Ευρώπη βυθίζεται στις δυσκολίες, μπήκε σε φαύλο κύκλο αντί να βρει την ανάκαμψη. Εκτιμώ πως η Γαλλία δεν πρέπει να μιλήσει μόνη της, αλλά αν μπορεί να ευνοήσει ένα ευρωπαϊκό κίνημα διαλόγου με την Επιτροπή για μην συγχέονται τα νούμερα και οι στόχοι, αυτό θα ήταν θετικό για όλη την Ευρώπη».
Με στόχο την προώθηση διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ Εθνικών Κοινοβουλίων, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ανέλαβε την πρωτοβουλία να οργανώσει προσεχώς στο Παρίσι μια μεγάλη κοινοβουλευτική διάσκεψη στην οποία θα συμμετάσχουν αντιπροσωπείες από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.-